پس از قتل پدر شیرویه دانست

که نبود بی تو در چشمم بصارت

به شادی بگذرانم بعد از این عمر

که غم جانم نبیند از حقارت

که شیرین دست ندهد بی مرارت

اگر از قاب قو سینت بپرسند

بفرما زان دو ابرو یک اشارت