مرا از آن چه که در شهر جایگاهی نیست

به چشم من همه آفاق پر کاهی نیست

سرم خوشست بحمدالله ار کلاهی نیست

فضای ملک خداوند جایگاه منست

به غیر رزق مقدر که می خورم شب و روز

مرا ز ملک جهان بهره جز نگاهی نیست

هرآنچه می رسد از غیب می نهم به حضور