مرا ز ملک جهان بهره جز نگاهی نیست

فضای ملک خداوند جایگاه منست

مرا از آن چه که در شهر جایگاهی نیست

به غیر رزق مقدر که می خورم شب و روز

هرآنچه می رسد از غیب می نهم به حضور

خدای غیب بود حاضر ار گواهی نیست

ورای عالم جانم حواله گاهی هست