که از بلا به جهان امن تر پناهی نیست

حصار عقل مسخر کنم به همت عشق

که زلف و خال نکویان کم از سپاهی نیست

نصیحتی کنمت هرگز از بلا مگریز

به گرد صحبت هر دل بگرد و نکته مگیر

محققست که بی خاصیت گیاهی نیست

قبول باطنی دوست تا چه فرماید