کاین به لب شنگرف وآن برپشت لب زنگار داشت

اندر افتادند حالی آندو سیمین تن بهم

کاین شغب بسیار و آن دیگر شبق بسیار داشت

لب همی سودند برهم آری آن را این سزد

نغمهای آوخ آوخ خاست زان حورا سرشت

کانچنان دلکش نوایی زخمه مزمار داشت

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست