کانچنان دلکش نوایی زخمه مزمار داشت

لب همی سودند برهم آری آن را این سزد

کاین به لب شنگرف وآن برپشت لب زنگار داشت

نغمهای آوخ آوخ خاست زان حورا سرشت

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست

گفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت

الغرض با آب غلمان چشمه سار حور را