نغمه شیرین او گویی غذای روح ماست

صنع حق را در وجود او تماشا می کند

راه گوش عاشقان از لحن دلکش می زند

صید چشم ناظران از روی زیبا می کند

کز لطافت در دل و مغز و جگر جا می کند

حلق داودست گویی درگلویش تعبیه

زان مزامیرش اثر در سنگ خارا می کند