گه تکبر می فروشدگه تواضع می کند

با چنین مستی نگه کن تا چه زیبا می رود

گاه می افتد ز مستی گاه می خیزد ز جا

تا دگر زین رفتنش یارب چه بر ما می رود

گاه شرم آلوده گاهی بی محابا می رود

او به صحرا می رود وز رشک خاک راه او

در دو چشم ما ز اشک شور دریا می رود