همچوگیسو از قفایش می روم تا می رود

من هم از دنبال او افتان و خزان می روم

هرکجا خورشید باشد سایه آنجا می رود

چون دو زلف خود اگر صدره فشاند آستین

بس که هر عضوش به است از عضو دیگر چشم من

در سراپای وجودش زیر و بالا می رود

زلفش آشفته ز مستی رخ شکفته از شراب