بس که هر عضوش به است از عضو دیگر چشم من

هرکجا خورشید باشد سایه آنجا می رود

چون دو زلف خود اگر صدره فشاند آستین

همچوگیسو از قفایش می روم تا می رود

در سراپای وجودش زیر و بالا می رود

زلفش آشفته ز مستی رخ شکفته از شراب

با رخ و زلفی چنین تنها به صحرا می رود