ورنه عقلم کند از ریشه گر از شیشه درآید

من خود این تجربه کردم که می از دست جوانان

ضعف پیری ببرد زور جوانی بفزاید

باده در شیشه همان به که پری وار بماند

چشم بینا چه تمتع برد از آتش سینا

آب مینا مگرت گرد غم از دل بزداید

ای که فتی سخن عشق نشاط آرد و مستی