لب فروبندکزین قصه بجز غصه نزاید

چشم بینا چه تمتع برد از آتش سینا

آب مینا مگرت گرد غم از دل بزداید

ای که فتی سخن عشق نشاط آرد و مستی

برکشد یا بکشد یا بزند یا بنوازد

پیش جانان سخن از چون و چرا گفت نشاید

دوست با طلعت زیبا چکند خلعت دیبا