هرگه که کنم وصف لب و زلف تو تقریر

از ناله من مهر تو با غیر فزون شد

الحق خجلم از اثر ناله شبگیر

ریزد ز زبانم شکر و مشک به خروار

وز آتش شوقی که بود در نی کلکم

نبود عجب از نامه که سوزد گه تحریر

با قامت یاری چو تو گیتی همه کشمر