کاو زنده شود سال دگر باز برستن

زین پیش همه کام تو می جستم و اکنون

امید ندارم به جز از دام تو جستن

جان دادم و افسوس که جان نیست گیاهی

قاآنی ازین پس ز خیال تو صبورست

با آنکه محالست صبوری ز تو جستن