رضای من مجو ز سر سر من و رضای تو

هلاک ازین غمم که جان نمی شود فدای تو

که خورد آب زندگی ز لعل جانفزای تو

اگر رضا شوی بسر، سرم فدایت ای پسر

مگر به چشم ما نهی و گرنه برکجا نهی

که هر جا که پا نهی سریست زیر پای تو

شدی به نیم چشم زد ز چشم فتنه خرد