مرا تو مردم چشمی چه غم که غایبی از من

مگر دریچه نوری تو یا نتیجه حوری

که فرق تا به قدم غرق در لطافت و نوری

حضور عین چه حاجت بود که عین حضوری

گمان برند خلایق که حور بچه نزاید

خلاف من که یقین دانمت که بچه حوری