خلاف من که یقین دانمت که بچه حوری

مرا تو مردم چشمی چه غم که غایبی از من

حضور عین چه حاجت بود که عین حضوری

گمان برند خلایق که حور بچه نزاید

چو عکس ماه که افتد درون چشمه روشن

به چشم من همه نزدیکی و ز من همه دوری

به لطف آب حیاتی به طیب باد بهاری