گفت آن روز که این گنبد مینا می کرد

دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست

و اندر آن آینه صد گونه تماشا می کرد

گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم

بی دلی در همه احوال خدا با او بود

او نمی دیدش و از دور خدا را می کرد

این همه شعبده خویش که می کرد این جا