ستاره ای نه مهی نه فرشته ای نه گلی نه

به رنگ و بوی جهانی نه بلکه بهتر از آنی

به حکم آنکه جهان پیر گشته و تو جوانی

که هرچه گویمت آنی چو بنگرم به از آنی

که گفت راحت روحی نه راحتی که بلایی

که گفت جوشن جانی نه جوشنی که سنانی