مادرت حور بود غیرتم آید که به خلد

که ز اکرام به فرق سر خود بنشانی

کعبتین چشمی و من مهره چو نراد مرا

می زنی مهره که در ششدر خود بنشانی

صالحان را ببر مادر خود بنشانی

دامن پاک وی آلوده شود قاآنی

ترسم او را تو به چشم تر خود بنشانی