صالحان را ببر مادر خود بنشانی

کعبتین چشمی و من مهره چو نراد مرا

می زنی مهره که در ششدر خود بنشانی

مادرت حور بود غیرتم آید که به خلد

دامن پاک وی آلوده شود قاآنی

ترسم او را تو به چشم تر خود بنشانی