عفاف اوست کز ازل حجاب جسم و جان بود

مگر بدانکه صدر هم رهانده ز افتقارها

کریمه ای که ازکرم سحاب زرفشان بود

صفیه ای که از صفا بهشت جاودان بود

فرشته زمین بود ستاره زمان بود

گلیست نوش رحمتش مصون ز نیش خارها

سپهر عصمت و حیا که شاه اوست ماه او