رسیده از هستیت به کام خود روزگار

بهشت اجلال را درخت طوبی تویی

سپهر اقبال را سهیل و شعری تویی

زمانه را از نخست مهین تمنی تویی

به وقعه ضیغم کشی به پهنه پیل افکنی

به قوت اژدردری به حمله شیر اوژنی

به بزم دریا دلی به رزم رویین تنی