باد بهاری بجست زهره وی آب شد

دیده نرگس به باغ باز پر از خواب شد

طره سنبل به راغ باز پر از تاب شد

آب فسرده چو سیم باز چو سیماب شد

نیم شبان بی خبر کرد ز بستان فرار

غبغب این می مکد عارض آن می مزد

نرمک نرمک نسیم زیر گلان می خزد