با ابرویی که چون دم شیرست پر گره

ما صدهزار شب به کنارش غنوده ایم

ماهی که شاه را به گدایی نمی برد

ما بارها به بوس لبش را شخوده ایم

بازی کنان شجاعت خویش آزموده ایم

و ز طره ای که چون تن مارست پر شکنج

ما صدهزار چین به فراغت گشوده ایم