وز طبع ساده نقش دو عالم نموده ایم

و ز طره ای که چون تن مارست پر شکنج

ما صدهزار چین به فراغت گشوده ایم

از خود چو آبگینه نداریم هیچ نقش

در عین سادگی همه نقشیم از آن قبل

کز زنگ حرص آینه دل زدوده ایم

در بارگاه شه به ارادت ستاده ایم