وصف چو ذات عقل ندارد نهایتی

جود ترا معادن دریا خزانه ای

سیر سپهر عزم تو را روزنامه ای

گنج وجود جود ترا جامه خانه ای

فکرت چو بحر عشق ندارد کرانه ای

از لطمه عتاب تو در جنبشست چرخ

با موج آسکون چکند هندوانه ای