هرگه که باد دست زند در عنان تو

با ابروان به کشتن ما عهد بسته ای

مشکل توان کشید ازین پس کمان تو

حالی مرا عنان تحمل رو د ز دست

دلهای ما چو بارگران می کشی به دوش

چون موی از آن خمیده تن ناتوان تو

گویند سوی چین نرود هیچ کاروان