کز کف به اختیار دهم مویی از غمت

تا بو که قصه تو بپوشم از این و آن

آرم هماره روی بهر سویی از غمت

موی ازکفم برآمد و برنامدم ز دست

زان روکه برده باد بهر سوی بوی تو

رومی نهم چو باد به هر سویی از غمت

مانی غبار مقدم شه را به بوی و رنگ