تا بو که قصه تو بپوشم از این و آن

گر بشنوم به ساحت آن بویی از غمت

جان کیست تن کدام صبوری چه تاب چیست

گر در رسد بشارت یرغویی از غمت

آرم هماره روی بهر سویی از غمت

موی ازکفم برآمد و برنامدم ز دست

کز کف به اختیار دهم مویی از غمت