ور گویی از جلال به چرخش تقدمست

شاهی که چون به جوشن ماهی در انجمست

یا غوطه ور نهنگی در بحر قلزمست

گر جویی از جمال به مهرش تفاخرست

گیهان به بحر جودش چون قطره یمست

گردون به دشت جاهش چون حلقه کمست

غایب نگردد از نظر خلق رحمتش