البرزکوه با همه برز و همه شکوه

یک حمیر اژدها و یک اهواز کژدمست

آن کوه ره نوردکه رخشش نهاده نام

چرخ مدورش چو یکی گوی در دمست

چون سنگریزه ایست کش آژیده در سمست

هم سیر او ز گرمی استاد صرصرست

هم پشت او ز نرمی خلاق قاقمست