ایدون گمانم آنکه کمانی که از کمین

من عاشقم تو نعل در آتش چه افکنی

می خواره بهر توبه کند رو به قبله تو

آن توبه ای که قبله میخواره بشکنی

از غمزه هر زمان به دلم تیر می زنی

ای لب اگر تو معدن شهدی وکان قند

بر زخم ما چگونه نمک می پراکنی