عقرب شب سیاه گراید به روشنی

خواهم ترا ز رشته جان ساختن طناب

تا چون سیاه چادر برچیده دامنی

از خط یار قصد عذارش کنی بلی

ای صف کشیده مژگان خوابم ربوده ای

مانا تو در دو چشمم یک مشت سوزنی

ای ترک خلخ ای بت روم ای نگار چین