ای صف کشیده مژگان خوابم ربوده ای

تا چون سیاه چادر برچیده دامنی

از خط یار قصد عذارش کنی بلی

عقرب شب سیاه گراید به روشنی

مانا تو در دو چشمم یک مشت سوزنی

ای ترک خلخ ای بت روم ای نگار چین

کامروز در زمانه به خوبی معینی