چندین چرا به سخت دلی همچو آهنی

ای ترک خلخ ای بت روم ای نگار چین

کامروز در زمانه به خوبی معینی

ز آهن پری به طبع گریزد تو ای پری

اینک به پیش روی تو اشکم رود ز چشم

صبحست و ژاله می چکد از ابر بهمنی

تا چاکر خدیو جهانی به جان و دل