کاندر جهان پیری و دایم جوانیا

تا بر پر فرشته ز آن حبر و آن قلم

در مدح اردشیرکنم چامه ای رقم

ترکا مگر تو بچه حور جنانیا

معجون جان و جوهر دل کس ندیده بود

اینک تو جوهر دل و معجون جانیا

سوگند می خورم که به دنیا بهشت نیست