پیوند الفت از نظر من بریده ای

تاریک و روشنست ز تو چشم من ازانک

چون مردمک ز ظلمت و نور آفریده ای

گر خود سواد مردم چشم منی چرا

یا قطره مرکب خشکی که بر حریر

از نوک کلک والی والا چکیده ای

فر ماندهی که مهرش نرمست وکین درشت