تاریک و روشنست ز تو چشم من ازانک

در زیر پرده پرده مردم دریده ای

دزد دل منی ز چه جان بخشمت به مزد

جز خویش دزد مزدستان هیچ دیده ای

چون مردمک ز ظلمت و نور آفریده ای

گر خود سواد مردم چشم منی چرا

پیوند الفت از نظر من بریده ای