کاین زند از غمزه نیش و آن دهد از بوسه نوش

مستی دوشین و یاد آن لب نوشین چه شد

ای بدا احوال امروز ای خوشا احوال دوش

از لب و چشمت دلم پیوسته در خوف و رجاست

روز و شب از شوق دیدار تو و گفتار تو

چون زره بک مشت چشمم چون سپر بک لخت گوش

تا دو زلف پست دیدم شادم از افتادگی