مستی دوشین و یاد آن لب نوشین چه شد

یا سفرکن زین ولایت یا دو چشم خود بپوش

دوش با یاد لبت هرگه که جامی می زدم

می شنیدم هاتفی از آسمان می گفت نو ش

ای بدا احوال امروز ای خوشا احوال دوش

از لب و چشمت دلم پیوسته در خوف و رجاست

کاین زند از غمزه نیش و آن دهد از بوسه نوش