ای دریغا قدر قاآنی نداند هیچ کس

من تو را گفتم به زاری بوسکی ده یا بنی

یاد آن مدت چه سود اکنون که بر کام حسود

مهر کم شد عیش غم شد شهد سم شد رشد غی

جز خدیو ملک ایران جانشین تخت کی

داور گیتی که تاج آفرینش نام اوست

وین همه ادوار گردون آنی از ایام اوست