من تو را گفتم به زاری بوسکی ده یا بنی

یاد آن روزی که دور از چشم زخم آسمان

با تو بودم در کنار زنده رود ملک جی

بارهاگفتی به شوخی جامکی ده یا ابا

یاد آن مدت چه سود اکنون که بر کام حسود

مهر کم شد عیش غم شد شهد سم شد رشد غی

ای دریغا قدر قاآنی نداند هیچ کس