بارهاگفتی به شوخی جامکی ده یا ابا

همچو گرد افتان و خیزان رو نهم تا ملک ری

یاد آن روزی که دور از چشم زخم آسمان

با تو بودم در کنار زنده رود ملک جی

من تو را گفتم به زاری بوسکی ده یا بنی

یاد آن مدت چه سود اکنون که بر کام حسود

مهر کم شد عیش غم شد شهد سم شد رشد غی