یاد آن روزی که دور از چشم زخم آسمان

به که جام می مزی کامد بهار و رفت دی

ای بت رازی مشو راضی که از دنبال تو

همچو گرد افتان و خیزان رو نهم تا ملک ری

با تو بودم در کنار زنده رود ملک جی

بارهاگفتی به شوخی جامکی ده یا ابا

من تو را گفتم به زاری بوسکی ده یا بنی