رعد غرد گر بگویم کوس او هست اینچنین

در مدیح شه کنم هردم شگفتی ها عیان

یاد تیغ او کنم دوزخ فشانم از ضمیر

نام خشم او برم آتش برآرم از دهان

کوه پرد گر بگویم رخش او هست آنچنان

نام خلق او برم خیزد ز خاک تیره گل

وصف جود اوکنم بخشم به سنگ خاره جان