کوه پرد گر بگویم رخش او هست آنچنان

یاد تیغ او کنم دوزخ فشانم از ضمیر

نام خشم او برم آتش برآرم از دهان

رعد غرد گر بگویم کوس او هست اینچنین

نام خلق او برم خیزد ز خاک تیره گل

وصف جود اوکنم بخشم به سنگ خاره جان

نام حزمش بر زبان آرم فلک ماند ز سیر