خسروا تا چند تحقیرم نماید روزگار

چنگل او تیغ توست و ناخن او تیر توست

مهر و مه گویی، اسیر حکم و فرمان تواند

و آسمان زندان و انجم حلقه زنجیر توست

دفع تحقیر جهان در عهده توقیر توست

خلعت امساله از شه خواهم و انعام پار

وین دو رحمت رشحه ای از فیض یک تقریر توست