هرچشمه و هر سبزه که از خاک برآید

تن ساکن و چیزی که روانست روانست

شاها ملکا فر تو جمشید زمینست

وان چهر درخشان تو خورشید زمانست

دیدار تو و شکر ترا چشم و زبانست

نگرفته به کف گرز بکوبی دهن خصم

با خصم تو این لقمه عجب دست و دهانست