دیدار تو و شکر ترا چشم و زبانست

شاها ملکا فر تو جمشید زمینست

وان چهر درخشان تو خورشید زمانست

هرچشمه و هر سبزه که از خاک برآید

نگرفته به کف گرز بکوبی دهن خصم

با خصم تو این لقمه عجب دست و دهانست

از سبزه تیغ تو خورد طعمه بداندیش